Kompletny przewodnik po tworzeniu pliku STL do druku 3D
Drukarki 3D wytwarzają trójwymiarowe części za pomocą metod wytwarzania addytywnego. Technologia ta polega na nakładaniu materiału warstwami, tworząc obiekt 3D. Większość oprogramowania do druku 3D odczytuje format pliku znany jako STL (Standard Tessellation Language lub Standard Triangle Language). Format pliku STL był pierwotnie natywny dla oprogramowania CAD (Computer Aided Design) firmy 3D Systems do stereolitografii, ale stał się standardem w branży druku 3D. STL określa zewnętrzny kształt obiektu modelu. Przed wydrukowaniem modelu 3D obraz musi zostać przekształcony z formatu STL na kod G (nazywany kodem maszyny drukującej).
W tym artykule znajdziesz kompletny przewodnik po drukowaniu plików STL w technologii 3D, obejmujący proces, opis oraz zalety i wady formatu.
1. Rozpoznaj rozdzielczość STL.
Aby wydrukować część o odpowiednich parametrach, plik STL musi zostać utworzony w odpowiedniej rozdzielczości. Pliki STL definiują zewnętrzny kształt modelu 3D poprzez podział powierzchni na połączone trójkąty. Przy wyższej rozdzielczości program CAD rozbija model na mniejsze trójkąty, co pozwala na dokładniejsze przybliżenie pożądanego kształtu. Zmniejszenie rozdzielczości również prowadzi do mniej dokładnego przybliżenia i jest mniej pożądane. Istnieje jednak pewien kompromis. Wraz ze wzrostem rozdzielczości cyfrowej rozmiar pliku drastycznie rośnie. Duże pliki obciążają zarówno komputer projektujący, jak i drukujący. A ponieważ każda drukarka 3D ma fizyczny limit rozdzielczości, nie ma korzyści z przekraczania tej rozdzielczości w cyfrowym modelu STL.
2. Wybierz odpowiednie ustawienia eksportu.
Ustawienia eksportu mogą mieć wpływ na jakość, dokładność wymiarową i wykończenie powierzchni części wydrukowanej w technologii 3D. Ustawienia te należy wybrać w oprogramowaniu CAD przed konwersją modelu do formatu STL. Większość programów wymaga określenia dwóch kluczowych ustawień podczas eksportu: tolerancji/odchylenia cięciwowego oraz tolerancji/odchylenia kątowego.
Tolerancja/odchylenie cięciwy definiuje maksymalną dopuszczalną rozbieżność (w mikronach) między powierzchnią zaprojektowaną w systemie CAD a powierzchnią trójkąta STL. Większość ekspertów zaleca odchylenie cięciwy wynoszące około 1/20 grubości warstwy w drukarce, ale nie mniej niż 1 mikron.
Z kolei tolerancja/odchylenie kątowe definiuje, jak bardzo eksportowany model może odchylać się od dowolnego kąta w modelu CAD. Standardowo zalecanym ustawieniem jest 15°. Niektóre programy definiują tolerancję kątową jako wartość z zakresu od 0 do 1, gdzie 0 odpowiada 15°. Tolerancja kątowa jest istotna w przypadku małych elementów kątowych, które mogą zostać odcięte, ponieważ są mniejsze niż tolerancja cięciwy.
3. Eksportuj pliki STL z oprogramowania CAD.
Prawie wszystkie programy CAD umożliwiają eksportowanie plików w formacie STL, ale każdy robi to nieco inaczej. Najczęściej opcja eksportu znajduje się w menu „Plik” i „Zapisz jako”, ale w razie wątpliwości najlepiej zapoznać się z dokumentacją konkretnego oprogramowania. Menu eksportu często służy do określania tolerancji cięciw i kątów, a także właściwości, takich jak liczba wielokątów. Można również zapisać plik w formacie binarnym lub ASCII.
