Analiza globalnego rynku urządzeń medycznych drukowanych w technologii 3D w 2022 r.
Analiza globalnego rynku urządzeń medycznych drukowanych w technologii 3D w 2022 r.
28 maja 2022 roku GLOBE NEWSWIRE ogłosił publikację raportu „"Global 3D Printing Medical Device Market Analysis Report 2022"”. Główne dane w tym raporcie pochodzą od 3D Systems, EnvisionTEC, Stratasys Ltd., Arcam AB, Cyfuse Biomedical, Materialize NV, Organovo Holdings, EOS GmbH, FabRx Ltd. oraz Concept Laser.
Oczekuje się, że globalny rynek urządzeń medycznych drukowanych w technologii 3D wzrośnie z 2,29 mld dolarów w 2021 r. do 2,76 mld dolarów w 2022 r., przy średniorocznym tempie wzrostu (CAGR) na poziomie 20,4%. Przewiduje się, że do 2026 r. rynek będzie rósł ze średniorocznym tempem wzrostu (CAGR) na poziomie 13,0% do 4,49 mld dolarów.
Rynek ten obejmuje sprzedaż urządzeń medycznych drukowanych w technologii 3D oraz powiązane usługi. Druk 3D to proces tworzenia trójwymiarowych urządzeń medycznych z wykorzystaniem projektowania wspomaganego komputerowo. Niektóre urządzenia medyczne drukowane w technologii 3D to implanty ortopedyczne i czaszkowe, narzędzia chirurgiczne, uzupełnienia protetyczne, takie jak korony, oraz uzupełnienia zewnętrzne.
Głównymi rodzajami urządzeń medycznych drukowanych w technologii 3D są implanty, narzędzia chirurgiczne, protezy, urządzenia inżynierii tkankowej itp. Ze względu na zalety techniczne druk 3D może być wykorzystywany do produkcji implantów medycznych o złożonej geometrii.
Składają się one z surowców takich jak tworzywa sztuczne, biotusze, metale i stopy. Technologie wykorzystywane w druku 3D urządzeń medycznych obejmują między innymi modelowanie metodą osadzania topionego materiału, cyfrowe przetwarzanie światłem, stereolitografię i selektywne topienie laserowe.
Technologia ta nadaje się do wykorzystania w ortopedii, kręgosłupie, stomatologii, aparatach słuchowych i innych zastosowaniach, takich jak szpitale, centra diagnostyczne, placówki akademickie itp.
Drukowanie 3D urządzeń medycznych, które mogą pomóc pacjentom w tworzeniu replik stawów, może również dostarczyć chirurgom kluczowych informacji, które mogą być niewidoczne na skanach 2D. Według raportu, globalne ryzyko wystąpienia choroby zwyrodnieniowej stawów rośnie wraz z wiekiem.
Problemy z biokompatybilnością związane z urządzeniami medycznymi drukowanymi w technologii 3D hamują rozwój rynku urządzeń medycznych drukowanych w technologii 3D. Biokompatybilność oznacza właściwości, które sprawiają, że materiał lub urządzenie jest kompatybilne z ludzkim ciałem.
Jeśli implant wydrukowany w technologii 3D nie jest zgodny z biomechaniką pacjenta, może on doświadczyć skutków ubocznych, takich jak nieprawidłowy wzrost kości i krwawienie. Obecnie najczęściej stosowanym materiałem do produkcji wyrobów medycznych drukowanych w technologii 3D jest tytan.
Chociaż tytan zapewnia niezawodność i precyzję w produkcji medycznych konstrukcji drukowanych w technologii 3D, niektóre grupy pacjentów odrzucają go, głównie ze względu na jego skład chemiczny, który hamuje interakcję kości i tkanek z implantami. Ponadto istnieje kilka przyczyn niepowodzenia implantów, takich jak wysoka sztywność, wysoka korozja, toksyczność lub infekcja spowodowana kontaktem kości z zakażonymi implantami metalowymi.
Agencja Żywności i Leków (FDA) prowadzi Centrum Urządzeń i Zdrowia Radiologicznego (CDRH), którego zadaniem jest regulacja działalności firm produkujących, przepakowujących, ponownie etykietujących i/lub importujących do Stanów Zjednoczonych urządzenia medyczne drukowane w technologii 3D. FDA zapewnia producentom wytyczne i zalecenia, w tym dotyczące projektowania, wytwarzania i testowania urządzeń podczas opracowywania urządzeń medycznych drukowanych w technologii 3D.
