Historia branży druku 3D
1. Pod koniec XIX wieku w Stanach Zjednoczonych opracowano technologię fotorzeźby i formowania geomorfologicznego, a następnie opracowano koncepcję produkcji w technologii druku 3D.
2. Przed XX wiekiem i latami 80. XX wieku istniało bardzo mało dużych drukarek 3D, większość z nich znajdowała się w rękach entuzjastów „Frankensteina” i drukarek cyfrowych. Używane były głównie do drukowania biżuterii, prototypów zabawek drukowanych w 3D, narzędzi, artykułów kuchennych itp. Nawet eksperci od motoryzacji drukowali części samochodowe, a następnie, na podstawie plastikowego modelu drukowanego w 3D, trafiali na rynek, aby zamówić części samochodowe.
3. W 1979 roku amerykański naukowiec RF Householder opatentował technologię podobną do „szybkiego formowania”, ale nie została ona skomercjalizowana.
4. Do końca XX wieku amerykańscy naukowcy wynaleźli drukarkę, która umożliwiała tworzenie efektów trójwymiarowych i z powodzeniem wprowadzali ją na rynek. Technologia druku 3D z tworzyw sztucznych rozwijała się i była szeroko stosowana. Zwykła drukarka może drukować raporty i dane na papierze. Ta nowo wynaleziona, duża drukarka 3D nie tylko obniża koszty obiektów trójwymiarowych, ale także pobudza ludzką wyobraźnię.
1. Drukarka 3D to maszyna, która może drukować prawdziwe obiekty 3D. Jest to rodzaj robota przemysłowego.
Można nie tylko wydrukować cały budynek, ale nawet kształt czegokolwiek, czego będą potrzebować astronauci w wahadłowcu.
2. Technologia druku 3D była w przeszłości zawsze wykorzystywana do tworzenia modeli w produkcji form, w przemysłowym projektowaniu 3D i innych dziedzinach. Obecnie jest stopniowo wykorzystywana w bezpośredniej produkcji niektórych produktów, a technologia ta stale się upowszechnia.
3. Profesjonalna teoria drukarek 3D jest następująca: po wprowadzeniu danych i surowców do maszyny 3D drukarka 3D będzie podążać za programem, aby zbudować obiekt warstwa po warstwie. Wydrukowany obiekt może być natychmiast użyty, a żywność można również drukować za pomocą wielkoformatowej drukarki 3D.
4. Największą różnicą między dużymi drukarkami 3D a tradycyjnymi drukarkami jest to, że "ink" jest to prawdziwy surowiec. Ułożone cienkie warstwy mają wiele form. Do drukowania 3D można używać wielu rodzajów filamentów, od różnych tworzyw sztucznych po metale, ceramikę i gumę. Niektóre drukarki mogą również łączyć różne filamenty, aby obiekt był twardy z jednej strony i miękki z drugiej.
