Jaki format pliku można wykorzystać do drukowania na drukarce 3D FDM?
9 najpopularniejszych typów plików do druku 3D używanych w drukarkach 3D FDM
Drukarka 3D to urządzenie, które przekształca cyfrowe modele 3D w obiekty trójwymiarowe za pomocą plików do druku 3D. Chociaż istnieje wiele formatów plików do druku 3D, wszystkie pełnią tę samą funkcję – przekształcają surowe materiały w obiekty stałe. W tym artykule omówimy najpopularniejsze typy plików do druku 3D oraz wyjaśnimy, czym są i jak je tworzyć.
1. FBX
FBX to format wymiany używany w geometrii 3D i animacjach. Różne programy są kompatybilne z plikami FBX, głównie te używane w rzeczywistości rozszerzonej lub wirtualnej (AR/VR). Kaydara opracował format FBX dla urządzeń do przechwytywania ruchu, który ma na celu przechowywanie kompletnych sekwencji animacji. Pliki FBX sprawiają problemy w większości programów do slicerów – format ten nie jest zazwyczaj obsługiwany, dlatego konieczna jest jego konwersja do pliku o lepszej obsłudze, aby zapewnić kompatybilność z slicerami.
2. OBJ
Format pliku OBJ pochodzi od firmy Wavefront Technologies i jej oprogramowania Advanced Visualizer. Jest to popularny format eksportu, który można otworzyć w większości programów do projektowania 3D. OBJ jest preferowanym typem pliku w kolorowych drukarkach 3D. Dane 3D zawierają wysokiej jakości geometrię, informacje o teksturach i pełną gamę kolorów. Praktycznie wszystkie slicery akceptują pliki OBJ jako dane wejściowe.
3. STL
Format pliku STL to powszechnie używany typ pliku do druku 3D. Stanowi on dane wejściowe dla oprogramowania do dzielenia modeli 3D. STL pochodzi od nazwy STereoLithography, czyli procesu druku 3D opracowanego przez Chucka Hulla w latach 80. XX wieku w firmie 3D Systems. Pliki STL zawierają jedynie geometrię powierzchni wirtualnego obiektu 3D, bez żadnych innych właściwości. Format pliku STL jest powszechnie obsługiwany przez oprogramowanie CAD 3D.
4,3MF
Format 3MF to system 3D oparty na XML, opracowany specjalnie na potrzeby produkcji addytywnej. Zawiera definicje kolorów, materiałów i precyzyjnych kształtów, których nie ma w plikach STL. Autodesk®, Dassault, Netfabb®, Microsoft®, SLM, HP®, Shapeways i inne są członkami konsorcjum 3MF, które obsługuje format 3MF.
5. WARSTWA
Format PLY (Polygon File Format lub Stanford Triangle Format) został pierwotnie opracowany do przechwytywania danych o kształcie i kolorze ze skanerów 3D. PLY jest podobny do STL, ale umożliwia integrację większej liczby atrybutów, takich jak: kolor/przezroczystość, informacje o teksturze i wartości ufności danych skanowania.
Format PLY został opracowany w latach 90. XX wieku przez Grega Turka i Marca Levoya w Stanford Graphics Lab. Format pliku PLY nie jest akceptowany przez wszystkie slicery.
6. Kod G
Pliki G-code (z rozszerzeniem .G lub .GCO) stanowią podstawowy zestaw instrukcji dla niemal każdego sprzętu CAM (komputerowo wspomaganego wytwarzania) oraz język operacyjny większości drukarek 3D.
Kod G to format wyjściowy oprogramowania slicer, które konwertuje obiekty CAD i VR na instrukcje ruchu, które może zinterpretować drukarka 3D. Kod M dodatkowo umożliwia oprogramowaniu slicer wstawianie instrukcji, których nie zawiera kod G, a które są wymagane do działania większości drukarek 3D.
7. X3G
Format pliku X3G jest natywnym formatem oprogramowania PRINT firmy MakerBot i dlatego nie jest powszechny w sektorze produkcji addytywnej. Oprogramowanie PRINT i MAKERBOT służy do cięcia, edycji i przygotowania modeli X3G do stołu roboczego. Zostało ono wydane w 2012 roku wraz z modelem Replicator Makerbot 2.
8. AMF
Format pliku AMF (Additive Manufacturing File) został wprowadzony po raz pierwszy w 2011 roku jako format ASTM dla druku 3D. Oprócz geometrii powierzchni, AMF obsługuje również różne właściwości: kolor, materiał, duplikaty i orientację, z których dwa ostatnie ułatwiają tworzenie tabel roboczych.
AMF starało się zaradzić niedociągnięciom STL, zmniejszając tendencję do wprowadzania rozbieżności i „przecieków”. Dodało również obsługę pełnego koloru, materiału i orientacji kompilacji.
9. VRML
VRML (Virtual Reality Modeling Language) to popularny format reprezentacji środowisk i obiektów VR. Stał się on de facto standardem w projektowaniu środowisk i postaci w grach. VRML został zaprezentowany w 1994 roku podczas pierwszej konferencji World Wide Web przez Marka Pesce'a i Tony'ego Parisiego.
Wśród nich najpopularniejszymi i najbardziej dostępnymi formatami plików są STL, OBJ i G-CODE.Duże przemysłowe drukarki 3D Dowell.
