Ogromnym problemem w przypadku istniejących obudów drukarek 3D FDM jest to, że pełnią one tylko jedną funkcję, nie utrzymują stałej temperatury i obsługują więcej rodzajów materiałów drukarskich. Dokładność druku jest obniżona, wydajność jest niska, wskaźnik sukcesu jest niski, a straty surowców są znaczne. Obecnie dostępne są obudowy termostatyczne do drukarek 3D, ale większość z nich jest stosowana tylko w urządzeniach wysokiej klasy, które nie są powszechne w zwykłych drukarkach. Ponadto takie drukarki są drogie i nie nadają się do powszechnego stosowania w drukarkach 3D.

Drukowanie 3D, czyli wytwarzanie addytywne, to proces polegający na tworzeniu trójwymiarowych obiektów o praktycznie dowolnym kształcie z modelu cyfrowego. Drukowanie 3D odbywa się za pomocą procesu addytywnego, w którym kolejne warstwy materiału są nakładane w różnych kształtach. Drukowanie 3D różni się również od tradycyjnych technik obróbki skrawaniem, które w większości polegają na usuwaniu materiału metodami takimi jak cięcie lub wiercenie (procesy subtraktywne).